caderno galego-brasileiro
Inicio > Historias > Efemérides atrasadas
> Efemérides atrasadas <

Voltei. É a primeira vez que chego tarde a umas efemérides.


Fotografía de Paul Hanna, publicada em La Voz de Galicia

Hoje, 20 de novembro, faz seis meses e um dia que afundiu o "Prestige".
Este blog não esquece quem foram os responsáveis da tragédia, nem ignora o verdadeiro estado da costa galega, e é consciente de que os governos galego e espanhol ainda não adotaram nenhuma medida capaz de evitar um desastre similar no futuro.
Ainda exigimos responsabilidades.

NUNCA MAIS!

Hoje também faz quarenta anos e três dias que se comemora o Dia das Letras Galegas.
Para a Academia Galega dedicar o dezessete de maio a um escritor galego, o tal do escritor deve estar morto e bem morto. Ao mínimo durante dez anos. Não teria nada de mais se não fosse tão desencorajador comprovar como o governo galego do PP se vem dedicando afanosamente a organizar as exéquias da cultura galega (construindo o seu mausoléu em Compostela), com grande faustos que pretendem ocultar o evidente: a perda de falantes, o avanço do processo de aculturação na Galiza.
O Dia das Letras Galegas, que nasceu no ano 1963 como "Dia do Livro Galego", ainda pode ser realmente recuperação de uma memória fértil desde onde construir algo vivo e não o último e definitivo enterramento, monumental e custoso.


Non enterrar os mortos. Esta terra non é
un código incivil de enterramentos, lápidas, baldaquinos.
Esta terra non é. Non é cinza o que temos,
é fornalla de arrequencer os corpos para a vida.

Baixo das oliveiras e dos freixos, nas raiceiras do souto
non van mortos, é un coro estrepitoso que se abre
nas fontenlas dos eidos, nos tremos, nos volcáns
se os houber. Se pos a pedra do mural da casa
vas pondo a carne mineral doutrora. Se pos
o xabre por mallar na eira pos unha fronte pálida,
un sorriso, pos unha pel na néboa doutro tempo.
¡Están tanto connosco! Están feridos do óxido
da vella coitelada que a morte lle ofrendou, mais iluminan
o único camiño que nos queda.

¿En que se asenta o pan senón nos dedos
que se luíron de espallar semente? O saibo vén
dos corpos que se aniñan no corazón da terra.

Coma un froito. O zume que desprende o chuchamel
vén dos labios da noiva amortallada. Tan viva
no seu perfume cada primavera. Nesta terra non hai
mortos como nas outras. Tan só hai devanceiros
xente que nos percorre o tecido das veas,
que se asoman no xesto, e perfiguran a nosa face
nun lizgairo carís do que eles foron, nun lizgairo
modo de andar quezais. Todos se deitan
con un amor tan grande nas entrañas
para facer o firme desta terra. Con eles vai o cántico,
a palabra labrada vén do fondo onde eles aran, cantan,
labourean nesa restreva eterna que soergue
as cúpulas da patria sempre viva.

De Obra inmisericorde", Antón Avilés de Taramancos

2003-05-20, 22:03 | 3 comentarios

Referencias (TrackBacks)

URL de trackback de esta historia http://omar.blogalia.com//trackbacks/8177

Comentarios

1
De: Martin Pawley Fecha: 2003-05-21 09:31

Ten vostede toda a razón, coma case sempre, malia chegares tarde ás efemérides.

Algún día destes hei de suxerir desde o blog algúns candidatos para o Día das Letras do ano que vén. Eu aposto por Xosé María Díaz Castro, que ademais de poeta grande era da Terra Chá, cousa que eu valoro moito. Esa é unha opción políticamente correcta, aínda que sei que vostede preferiría a Carvalho Calero, por exemplo (el non creo, pero quizá Carballo Calero tenha algunha opción).

Persoalmente, e postos xa a provocar de xeito definitivo, eu adicaríalhe o día a Eça de Queirós. Ou ao seu Gil Vicente, con todo sentidinho, ademais.



2
De: Omar Fecha: 2003-05-22 21:38

Duvido muito que ousem mexer com a figura de Carvalho Calero, por enquanto... Imagine você o que suporia reconhecer como próprias as obras de Eça ou Gil Vicente! Ainda o veremos, com estes olhinhos que há-de comer a terra.



3
De: Martin Pawley Fecha: 2003-05-22 21:59

Non estaría mal, desde logo. Eu, encantado. E a Jorge Amado, cando pasen os anos debidos. E que tal Vinicius de Moraes?

Se lhe deron a medalha de Galiza a Paulo Coelho, xusto será tamén honrar coma proprios aos escritores da nosa lingua que, ademais, até son bos...

Un asunto particular: Cando ten pensado você instalar algún programinha de mensaxería instantánea?



Nombre
Correo-e
URL
Dirección IP: 38.103.63.62 (14ee4eb600)
Comentario


Coisas velhas
<Noviembre 2008
Lu Ma Mi Ju Vi Sa Do
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
             

Prestige: exigimos responsabilidades

Dias estranhos

Una cuestión personal

Carta Aberta

Montanha Mágica

miniscente

Galiza Canibal

Blogaliza

O Cu do Mundo

Vieiros

Biblioteca Virtual GAlega

Documentos

Categorías

Blogalia

Blogalia

© Omar